Vanaf vandaag is www.hartgring.nl actief, inclusief alle gewenste e-mailadressen.

Nu ga ik aan de slag met een nieuwe website; de foto+video albums blijven als vanouds beschikbaar. Meld je aan, ga kijken (er is véél!) en vergeet niet je foto's/video's van 12 augustus te uploaden.

Na jaren van arthrosepijn, waarbij mijn actieradius (lopend althans) de laatste maanden alleen met een regelmatige dosis diclofenac richting 500 meter reikte, was het dinsdag 4 januari 2011 zover. Mijn (rechter)heup is vervangen door een kunstheup. Mooi spul! Pin in het bovenbeen, daarop een kogelronde keramische bal die draait in een kom van hoogwaardig kunststof. Je kunt er inderdaad de volgende dag volledig op staan. In Amerika vinden ze dat je dan ook wel naar huis kunt. Hier houden ze gemiddeld 6 dagen aan. Ik mocht de vierde dag vertrekken; niet zonder pijn - maar nu is het 'alleen maar' wondpijn. Daar ben je in geen weken / maanden helemaal van af, maar ik kan weer lopen! Elke dag een beetje langer.

Vorige week de laatste revalidatie/controlesessie bij de fysiotherapeut, alhier op de Meerndijk. Was niet veel meer dan stukje fietsen en twee andere manieren om de beenspieren te oefenen zonder de heup(spieren) te belasten. Vandaag stapte ik over naar de echte 'fitness'. Wel met een fysiotherapeut over je schouder. Dat was maar goed ook. Na 10 minuten op de crosstrainer wist ik al (zure benen!) dat de conditie vér was te zoeken. Toen nog even roeien. Dat is veel leuker en lijkt minder vermoeiend. 'Houd 'm maar zo, op de 100' zei Wieger. Dat ging makkelijk dus probeer je of 200 ook lukt. 300 haalde ik bijna. Toen maar weer een beetje minder, want dat ga je toch voelen, en ineens waren m'n 10 minuten ook alweer op.

Toen ik wat onvast ter been naar V liep, die in een behoorlijk tempo (te zien aan de gezonde kleurtjes) aan het fietsen was, begon m'n hoofd een beetje licht te worden. En de omgeving donker. Ik kreeg het waterflesje in m'n hand gedrukt maar had dat kennelijk niet door; het werd zwart en het volgende moment vroeg ik me af waarom ik languit op de vloer lag. Wilde opstaan maar Wieger verbood dat terwijl ie net een kussentje onder m'n hoofd schoof. Het was alsof ik er nog niet echt was - maar ik begon te beseffen dat ik was flauwgevallen. Moest het op je 66e alsnog je eerste keer worden! Was mijn lijf toch weer de baas over mij in plaats van andersom. Nederiger zal je worden! Al lag het natuurlijk wel aan de pilletjes van m'n cardioloog. Die had bedacht dat hij me daarmee tegen mezelf kon beschermen. Je hartslag maximeren voorkomt te hoge bloeddruk; en als je dan zo nodig blíjft rennen hou je vanzelf op wegens gebrek aan zuurstof. Moet toch 's vragen of het echt zo zit. In elk geval ga ik wat minder hard van stapel lopen/roeien/fietsen en de conditie weer lekker opbouwen. Volgende week weer!

Deze week kwam de domeinnaam Hartgring.nl in ons bezit!

Hartgring.net was niet verkeerd maar nu kunnen we echte Nederlandse e-mail adressen gebruiken. De oude site www.hartgring.net gaan we opdoeken. Hobbyen doe ik voorlopig op deze Lexivon-blog, waar we ook onze recente (vakantie)foto's publiceren. En: voor leden van de hartgringtak-De Meern zijn vanaf 2011  @hartgring.nl e-mailadressen verkrijgbaar.